رها

به غایت بی قراری

آنجا که من بودم وتو ـ

و نرفتن ونرسیدن

به اسفندی که به انتظارت بهار است ،

نو شدن به درد لحظه ای

که پوشیده یکسر شولای عبوس نبودن

ز انتظار تو

به بهار ،


شعاع شادی آفتاب

وزیده به راهت

که نسیم فروردین حضور توبوده /

تا همیشه به یادت بیاورد

نوروزخیال توبوده

به آفتابی که پهن کرده به راهت

زبهار

به نوروز .

                                                                                  (ایرج سالاروند-بلاگ رنگ شب)

* عکس از = بلاگ http://www.manoslr.blogfa.com/محمد جواد نعمتی